In 1994 was ik de eerste keer op de Crufts in Birmingham. Daar ontmoette ik een aardige dame, Jane Diment, en zei was een zwart-wit sheltie genaamd Sweep aan het borstelen. Toen zei ik dat ik graag een puppy van deze hond zou willen hebben.

Sinds die datum hield ik contact en heb haar zelf opgezocht in 1999 in Groombridge, East Sussex. In 2002 ontmoette in Jane weer op de Wereld Hondententoonstelling in Amsterdam. Wat zei zij was muziek in mijn oren: zij zou de dochter Sweep (Inky) nog één keer laten dekken. Ik had net in april mijn oudste hond Annique in laten slapen, dus dit was mijn kans. Ik vroeg haar of ik een puppy zou mogen kopen. Ze zij ja. Wel het volgend jaar, maar kan kon mij niet schelen.

Op 4 juni 2003 werd ze geboren:

Peerieglen Pearly Queen 

samen met haar 2 zusjes. Queenie is degene met de vele spikkels. Eigenlijk zijn het vlekjes, vandaar de naam Pearly Queen. Dat zijn vrouwen (en mannen Pearly King) die jassen dragen met heel veel knopen. 

 

 

In het weekend van 30 en 31 augustus 2003 was het zover. Ik vloog met British Airways naar Heathrow en nam de trein naar Royal Tunbridge Wells, waar Jane mij van het station kwam ophalen. We reden naar Groombridge, waar ik Queenie voor de tweede keer zag. De volgende dag reden Jane en Vic, haar echtgenoot, mij en Queenie naar Heathrow waar we op tijd aankwamen om het vliegtuig naar Schiphol te nemen. Ik zat aan het raam en ik zag  de bench waar Queenie in zat in het vliegtuig gaan.

Eenmaal thuis gekomen, ontmoette zij mijn andere 3 shelties: Zoë, Thyrza en Paigan. Ze werden een leuk stel. Van alle shelties die ik ooit heb gehad was Queenie degene die mij precies wist te raken. Het leek wel alsof ze precies wist wat ik dacht en  omgekeerd.